Imago
My life as
larva has ended.
Silken
girdle around my middle,
pupa blends
with vegetation.
The
greening gift of greener cloth,
my
chrysalis — the last instar.
A swaddled
change that can't be seen.
Internal
systems rearranging.
Leather
ripe, eclose my bind.
Shrunken
leaf, laundry wet.
Pump in
air, escape the crippling
drain of
red. It's time, it's time.
Dew
receives meconium.
Dawn, the
quiet. Imago. Up.
Έντομο
Η ζωή μου ως προνύμφη έχει λήξει.
Μεταξένια ζώνη γύρω από τη μέση μου,
η νύμφη εναρμονίζεται με την βλάστηση.
Το πράσινο δώρο του πιο πράσινου ρούχου,
χρυσαλλίδα μου – το τελευταίο στάδιο της μεταμόρφωσης.
Μια φασκιωμένη αλλαγή που δεν μπορεί να την δει κανείς.
Εσωτερική αναμόρφωση συστημάτων.
Δέρμα ώριμο, εκκολάπτει τα δεσμά μου.
Συρρικνωμένο φύλλο, πλυντήριο υγρό.
Αντλία στον αέρα, να ξεφεύγει από την παράλυση, διαρροή του
κόκκινου. Ήρθε η ώρα, ήρθε η ώρα.
Η δροσιά παραλαμβάνει το μηκώνιο.
Η αυγή, την ησυχία. Έντομο. Σήκω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου