Εμμονές

Να έχεις τα χέρια σου πλυμένα

με σαπούνι της μάνας σου

από το πατρικό

γιατί ποτέ δε ξέρεις

πότε θα σε αγγίξει

η ωριμότητα

που ευχήθηκες

σβήνοντας τα κεριά σου.

Κι αυτή λερώνει.

Πιο πολύ από τα κόκκινα εφηβικά όνειρα.

Πιο πολύ από τα σκαλιά της πολυκατοικίας 

που κάθισες να στρίψεις το τσιγάρο.

Κι είναι αλλιώς να σε βρει 

καθάριο.

Μα δε ξέρω πως με βρήκε.

Ούτε το γιατί.