Προσπάθησα.
Kαι τα παιδιά ρώτησα
αν θέλουν σοκολάτα,
τις μέλισσες
αν ψάχνουν
για λουλούδια,
τους ονειροπόλους
αν είχαν ύπνο ελαφρύ.
Προσπάθησα.
Άφησα τα μαλλιά μου
να μακραίνουν,
τα μάτια μου
ν’ανοίξουν,
τα νύχια μου
να χωρέσουν την σκόνη.
Προσπάθησα.
Aλλά ο αέρας φυσάει
ακόμη στο μπαλκόνι
του σπιτιού,
τα πόδια μου
έχουν μάθει να αιωρούνται,
οι φλέβες μου
να χωράνε τον ρυθμό
των νεύρων μου.
Kι είναι κι εκείνο το φεγγάρι
που πάντα με ικέτευε
να γίνω ένα κάποιο
αστέρι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου