Ενώ στα δόντια έσφιγγες το νόμισμα με λύσσα...

Έτρεμες.
Φορούσες λέξεις γήινες.
Οι ήλιοι που σου έδωσαν,
λίγο πριν πεις το ναι,
ξεβάφουν
ακόμη
και στην πλύση
για ευαίσθητα
πλάσματα.
Και ποιος να σε σκεπάσει;
Τα χέρια του πνιγμένου
που δεν έγιναν κουπιά
στην στεριά
δεν γίνονται
κουβέρτα.