Ενήλικη Λολίτα

Κάποτε

μ'ένα φιλί

δυο λέξεις από τοίχο

μια αγκαλιά ζακέτα

και πασατέμπο

ονειρευόμουν

σεντόνια ζεστά

ιδρωμένα.

Ίδιες πρωτάρες μέρες.

The wasp - Ogden Nash, Η σφήκα, μετάφραση Αφροδίτη Λυμπέρη

The wasp and all his numerous family

I look upon as a major calamity.

He throws open his nest with prodigality,

But I distrust his waspitality.

Στην σφήκα και σε όλη της την οικεία

Διαπράττω μια  ύψιστη τραγωδία

Αυτή ανοίγει ξαφνικά την  φωλιά της με γενναιοδωρία,

Αλλά εγώ δεν εμπιστεύομαι αυτή την σφηκοξενία .

The Coming Of Good Luck - Robert Herrick, Ο ερχομός της Καλής Τύχης, μετάφραση Αφροδίτη Λυμπέρη

So Good-Luck came, and on my roof did light,
Like noiseless snow, or as the dew of night;
Not all at once, but gently,--as the trees
Are by the sun-beams, tickled by degrees.

Έτσι έφτασε η Καλή-Τύχη, και στη στέγη μου ήρθε το φως ,

Σαν το αθόρυβο το χιόνι, ή όπως της νύχτας ο αχνός`

Όχι όλα με μιας, αλλά απαλά, - όπως οι κορμοί

Που απ’ του ήλιου τις ακτίνες , τους γαργαλάνε οι  βαθμοί.

Hotel - Ogden Nash μετάφραση Αφροδίτη Λυμπέρη

Μy room's shaped like a cage the sun

puts his arm right through the window

but Ι who wish to smoke and dream

use it to light my cigarette

Ι don't want to work Ι want to smoke

Το δωμάτιό μου σε σχήμα κλουβιού ο ήλιος

βάζει το χέρι του δεξιά μέσα από το παράθυρο

αλλά εγώ που θέλω να καπνίζω και να ονειρεύομαι

το χρησιμοποιώ για να ανάψω το τσιγάρο μου

δεν θέλω να δουλεύω να καπνίζω θέλω

Μαθήματα πιάνου σε ταράτσα

Θα μπορούσαν να ήταν πλήκτρα;

Αλληλουχία λευκών και μαύρων,

τα δάκτυλα σε δυάδες 

άκαμπτα

κλείνουν το στόμα του ανέμου

κι εκείνος δεν μιλά

μόνο τα εποπτεύει,

σαν παιδιά στην κούνια

λίγο πριν γλιστρήσουν,

συνθέτουν ανέμελα

την μελωδία της βροχής.

Ένας ήχος έφτασε και στο παράθυρό μου.

Χτύπα εσύ το κουδούνι.

Χάρισε μου ένα γεια

και θα κρατώ στα χέρια μου

παρτιτούρα

τα εσώρουχά σου.

Δέσμευση

Όποιο κι αν είναι

τ'όνομά σου

θα σε φωνάζω

έρωτα.

Όχι γιατί

έχω ανάγκη να στο λέω.

Τα λόγια μου σαν ειπωθούν

χορτάρια ανώφελα

σε κήπο μοιάζουν.

Μα γιατί

για μένα 

δεν είσαι αυτός

που γυρνάει

όταν

με όνομα βαφτιστικό

σαν θνητό τον αποκαλούνε.

Είσαι αυτός

που ύμνησαν

τόσες ψυχές

πριν από μένα.

Πριν καούν

και ξαναγεννηθούν

στο σώμα σου πάνω

ποιητές.

Mετεωρισμός

Προσπάθησα.

Kαι τα παιδιά ρώτησα

αν θέλουν σοκολάτα,

τις μέλισσες

αν ψάχνουν 
για λουλούδια,

τους ονειροπόλους

αν είχαν ύπνο ελαφρύ.

Προσπάθησα.

Άφησα τα μαλλιά μου

να μακραίνουν,

τα μάτια μου
 ν’ανοίξουν,

τα νύχια μου
 να χωρέσουν την σκόνη.

Προσπάθησα.

Aλλά ο αέρας φυσάει
 ακόμη στο μπαλκόνι

του σπιτιού,

τα πόδια μου

έχουν μάθει να αιωρούνται,

οι φλέβες μου

να χωράνε τον ρυθμό 
των νεύρων μου.

Kι είναι κι εκείνο το φεγγάρι

που πάντα με ικέτευε

να γίνω ένα κάποιο
 αστέρι.